• Nick

De eerste bestelling voor catalogus 19, gevuld met bijzondere items van Bob den Uyl, kwam uit Den Haag. Bertram Mourits, Hoofd Collecties van het Literatuurmuseum, wilde heel graag de lange brief van Bob den Uyl aan diens vriend Mathieu Ficheroux bestellen. In de loop van die novembermorgen moest ik tot driemaal toe een Den Uyl-fan teleurstellen. Wie het eerst komt...


Nu, een maand later, heeft Mourits op de website van het Literatuurmuseum een fraai verhaal geschreven over deze 'geestige oefening in zegenrijk ouwehoeren'. Lees zijn bijdrage hier.

  • Nick

In de net verschenen gezamenlijke catalogus van de NVvA biedt Fokas Holthuis met een ietwat bescheiden aantal uitroeptekens de ultieme verzameling Gerrit Komrij te koop aan.


Achteraf is het de laatste grote inkoop geweest waar ik bij Fokas en Paul aan mocht meewerken. Inpakken, traplopen, inladen. Ik weet nog dat mijn toen net aangeschafte Apple Watch me die middag herhaaldelijk complimenteerde. Het horloge deelde medailles uit voor m'n work-out. Aan het eind van de dag had ik 87 trappen belopen.


Tijdens het inpakken van de boeken kwamen opnieuw de enorme werklust en veelzijdigheid van Gerrit Komrij naar voren. Dat dit het werk is van één man. Maar eigenlijk, bedenk ik nu, is het net zo verbijsterend dat één persoon, met veel liefde en deskundigheid, zo'n collectie heeft kunnen samenstellen. Ik heb toen uitgaven en luxe-exemplaren gezien die op papier niet eens bestaan.


Het in 1984 door de Literaire Loodgieters in een officiële oplage van 1 gedrukte Badkamer is ook gewoon aanwezig. Pierre Roth, de Literaire Loodgieter zelf, heb ik eenmaal ontmoet. Het was nota bene Gerrit Komrij die hem aan mij voorstelde, zonder zijn naam te zeggen, maar alleen door 'Badkamer' in mijn oor te fluisteren.


Ik geloof dat de badkamer de enige ruimte in het huis van de verzamelaar was waar niets van Komrij te vinden was.

  • Nick

De bijeenkomsten van de jury van een literaire prijs vinden altijd achter gesloten deuren plaats. Wat er tijdens zo'n overleg door juryleden wordt gezegd, welke argumenten er worden uitgewisseld, het blijft allemaal binnenskamers. Tussen het benoemen van de jury en het bekendmaken van de winnaar gebeurt er eigenlijk niets. Het is stil tot er een persbericht verschijnt met de uitslag, die meestal unaniem is.


Bij het sorteren en beschrijven van zo'n tachtig uitgaven van Willem Brakman uit de verzameling van de vorig jaar overleden criticus Tom van Deel kwam ik, naast heel veel meer efemera, een doorslag van een memo tegen. Op de voorzijde staat een korte mededeling voor een van Van Deels studenten Moderne Letterkunde aan de UvA. De achterzijde van het velletje is veel interessanter.


Tom van Deel was voorzitter van de P.C. Hooftprijs 1980, die op 20 mei 1981 werd uitgereikt aan Willem Brakman. Andere juryleden waren Jan Fontijn, Gerrit Krol, Carel Peeters en Herman Verhaar. Voorafgaand aan de bekendmaking van de laureaat vonden tijdens het juryoverleg blijkbaar stemmingen plaats. Op deze memo heeft Van Deel de score bijgehouden.


Op de 'shortlist' voor de P.C. Hooftprijs 1980 stonden blijkbaar A. Koolhaas, Hella S. Haasse, F.C. Terborgh, Willem Brakman, Jan Wolkers en A. Alberts. Afgaand op de notities van Van Deel zijn er ten minste twee stemmingsrondes geweest. Bij de eerste stemming eindigden A. Alberts en Willem Brakman op een gedeelde eerste plaats. Bij de tweede stemming, waarbij ieder jurylid elk van de zes kanshebbers een aantal punten moest geven, kwam Brakman als winnaar uit de bus. Drie punten meer dan Alberts: een nipte overwinning.



Vier van de vijf verliezers zouden later alsnog in de prijzen vallen, al weigerde Wolkers de P.C. Hooftprijs in ontvangst te nemen. F.C. Terborgh stierf op 26 februari 1981, ongelauwerd.

KVK 73792640

BTW NL002164220B81
IBAN NL08TRIO0379619288

Algemene voorwaarden

Privacyverklaring


© 2021 Artistiek Bureau